2019, point of no return?

voorzitter toespraak
12.01.2019

2019 start met een eigenaardige bijsmaak. Spontane bewegingen van woedende burgers ontaarden in gewelddadige acties. De bevolking reageert op het beleid dat uitsluitend gericht is op de markteconomie. De kloof tussen de politiek en het volk was nooit zo breed en diep als vandaag. Zijn we aan een point of no return gekomen?

Dat was de vraag van algemeen voorzitter François Fernandez-Corrales op de nieuwjaarsreceptie van het VSOA. Hij haalde uit naar de politiek en het gebrek aan verantwoordelijkheid en respect.

Eerste dame

“Het openbaar ambt brengt ons samen, in onze visie van verantwoordelijkheid. Het verbindt ons en geeft ons een gezicht in ons geliefd VSOA.” Hiermee opende Bea Foubert haar toespraak. Ze is de eerste dame, verkozen als derde secretaris-generaal van het VSOA.

Bea Foubert benadrukte dat de personeelsleden van de overheid de steunpilaren zijn van het algemeen belang, van de rechtsstaat. Nochtans staat vandaag alles op de helling. Het statuut Camu, de moeder der statuten van België, geboren in 1937, wordt met deze regering, hoewel in lopende zaken, afgeschaft.

VSOA verzet zich hard tegen het slechte voornemen van deze regering om de vaste benoeming af te schaffen: als we niet opletten wordt voortaan enkel nog contractueel aangeworven. Dat daarmee de grondwet wordt geschonden, lijkt van geen tel. “Dat ze maar naar de rechtbank gaan, als ze niet akkoord gaan” is het credo. Alles wordt opgeofferd onder het mom van besparingen.

TiSA

Er staat bovendien een onrustwekkend internationaal verdrag op stapel. De onderhandelingen verlopen in het geheim, op initiatief van de Verenigde Staten, met 23 partijen waaronder de Europese Unie, en dus ook wij. Wikileaks publiceerde daaruit: het is het Trade in Services Agreement –“TiSA” afgekort. Dit kondigt een wereldwijde liberalisering van de dienstensector aan. De huidige privacywetgeving wordt daarbij omzeild. TiSA bedreigt het openbaar ambt door een wereldwijde, structurele en onherroepelijke privatisering van de openbare diensten.

Aan de aanwezige politici was de boodschap dan ook dat we hopen, dat zij onze boodschap verstaan en vertalen, naar hun partners in deze en de toekomstige regering, waarmee het, toegegeven, niet eenvoudig regeren is. Maar laat de rechtsstaat niet ontmantelen omwille van een of andere “pyrrhusoverwinning” of wisselgeld om toch maar een of ander gelijk binnen te halen.

Nood aan liefde

Bea Foubert sloot af met een bedenking over eenzaamheid. Er is nog nooit zoveel eenzaamheid geweest in deze samenleving: Het Verenigd Koninkrijk heeft sedert begin 2018 een “minister of loneliness”: onderzoek toont aan dat in het Verenigd Koninkrijk 9 miljoen mensen eenzaam zijn (bijna zoveel als heel België), in Nederland zullen 6 miljoen eenzamen zijn tegen 2040, België doet niet onder.

Sterven aan eenzaamheid wordt stilaan doodsoorzaak nummer 1 in Europa, ondanks de social media en de virtuele vrienden en het fake happy leventje op facebook ten spijt. Mensen hebben een zeer intensieve relatie vooral met hun smartphone.

We hebben therapie via google (ook dat is een besparing), de pillenindustrie draait op volle toeren, er zijn antidepressie-apps.

VSOA is dan ook meer dan een vereniging van mensen voor het verdedigen van hun rechten, we zijn ook een familie!

Eervol afscheid van Henk Herman

Het was geen nieuwjaarsreceptie als anders; deze stond immers in het bijzondere teken van de afscheidsviering van Henk Herman die na 21 jaar trouwe dienst bij het VSOA als secretaris-generaal met pensioen gaat. De verschillende sprekers gebruikten heel wat superlatieven tijdens hun lofbetuiging. Henk is een monument. Rots in de branding van de Lang Levenstraat, in ons hoofdkwartier. Getuige daarvan de talrijke opkomst van al zijn vrienden hier, gewone mensen, VSOA leden, burgers, collega-vakbonden, en politici!”